Print

„ჩვენ“ და „სხვები“ - იდენტობის როლი კონფლიქტებში

ავტორი: თამარ ურუშაძე | თარიღი: . კატეგორია: სტუდენტური სტატიები

უკანასკნელი ათწლეულების განმავლობაში მომხდარ კონფლიქტებს შორის ეთნიკური დაპირისპირების სიჭარბემ და სიმწვავემ საერთაშორისო კონფლიქტების მკვლევრები ტრადიციული საკვლევი ობიექტის - სუპერ ძალების დაპირისპირების - შეცვლის საჭიროების წინაშე დააყენა. ეთნიკური კონფლიქტების სიხშირის ზრდასთან ერთად მატულობს ყურადღება ისეთი ფაქტორების მიმართ, რომელიც ხელს უწყობს ინდივიდის საერთო ჯგუფისადმი მიკუთვნილობის განცდის ფორმირებას, მის მიერ საერთო მიზნების აღქმა-გაცნობირების პროცესს და შედეგად უზრუნველყოფს მის მზაობას იბრძოლოს ამ ფასეულობების დასაცავად. ეთნო-ნაციონალური კონფლიქტების სიმწვავის გათვალისწინებით იზრდება დაინტერესება აგრეთვე იმ ხერხების მიმართ, რომელთა საშუალებითაც ყალიბდება, მტკიცდება და გადაეცემა იდენტობის მარკერები გარკვეული მნემონიკური ერთობის წევრებს. 

Print

თურქეთი, როგორც რეგიონული ძალა ახლო აღმოსავლეთში

ავტორი: გიორგი ჯანგიანი,ელისო კიკნაძე, გვანცა შიშინაშვილი | თარიღი: . კატეგორია: სტუდენტური სტატიები

ბოლო დროს განსაკუთრებით იმატა ,,ტემპერტურამ“ აშშ-სა და ირანს შორის. მნიშვნელოვან საკითხად იქცა ის, თუ ვისი გავლენის ქვეშ მოექცევა ანკარა. თურქეთი კი  სულაც არაა გულგრილი მეზობლების მიმართ,  მათ თითქოს მარჯვნივ გაიხედეს სხვადასხვა მიზეზების გამო: ევორკავშირის ამდენი უარის შემდგომ, ამერიკასთან დაპირისპირების ერაყში შეჭრის, ისრაელთან უთანხმოების გამო;  რასაც თან დაერთო  თურქულ პოლიტიკაში მოძალებული ისლამური სეკულარიზმი. ეს მიმართებები, რასაკვირველია, ახდენს  შესაბამის გავლენას თურქეთის ურთიერთობებზე აშშ-სთან და  ირანთან. თითქოს ერთგვარი გამოწვევაა აშშ-სათვის, რომელსაც თურქეთთან სტრატეგიული და სამხედრო კავშირი აქვს. თუმცა, გამოწვევაა იმდენად, რამდენადაც მათ გაურთულდათ ურთიერთობა ერაყის გამო.  თურქეთს ეშინოდა  ქურთების სეპარატიზმის, მიიჩნევდა , რომ მოუწევდა დროში გაწელილი ომის წარმოება PKK -ს მეამბოხეებთან, ის წინააღმდეგი წავიდა აშშ-ს ერაყში ინეტერვნეციაზე იმ გათვლით, რომ შეჭრა შექმნიდა დესტაბილიზაციას მის სამხრეთ მხარეებში. შედეგად, წინასწარი განლაგების დროს 2003 წელს თურქეთმა არ დართო ნება ამერიკულ ნაწილებს არც გადაზიდვის და არც ტერიტორიის გამოყენებისათვის.

Print

დნესტრისპირეთის კონფლიქტის მიმოხილვა

ავტორი: კონსტანტინე შუბითიძე | თარიღი: . კატეგორია: სტუდენტური სტატიები

მოლდავეთი მდებარეობს სამხრეთ-აღმოსავლეთ ევროპაში, დასავლეთით ესაზღვრება რუმინეთი, აღმოსავლეთით უკრაინა. ფართობი შეადგენს 33 700კმ2.-ს. გეოგრაფიული მდებარეობიდან გამომდინარე ქვეყანა იწვევს როგორც რუსეთის, ისე ევროკავშირისა და მისი პარტნიორების ინტერესს. მიუხედავად ტერიტორიული სიმცირისა მოლდავეთის ტეიტორიაზე მდებარეობს ორი ავტონომიური ერთეული: „გაგაუზია“ და „დნესტრისპირეთი“ (ე.წ. „დნესტრისპირეთის მოლდავური რესპუბლიკა“- დმრ, ფართობი 4 163 კმ2). ამ დროისათვის კონფლიქტური სიტუაცია შექმნილია ამ უკანსაკნელსა და მოლდავეთის ცენტრალურ ხელისუფლებას შორის. კონფლიქტი, იმ სახით როგორითაც იგი დღესაა წარმოდეგნილი ოფიციალურად 1991 წელს დაიწყო და მიუხედავად მრავალგზის მცდელობისა, როგორც ქვეყნის შიდა აქტორების, ისე გარე ძალების მიერ, პრაქტიკული გადაწყვეტა ვერ ხერხდება და ინარჩუნებს ე.წ. „გაყინული კონფლიქტის“ სტასუსს. 

Print

დნესტრისპირეთის კონფლიქტი

ავტორი: ლაურა გოტიაშვილი | თარიღი: . კატეგორია: სტუდენტური სტატიები

კონფლიქტი  დნესტრისპირეთის  რეგიონში  წარმოადგენს „გაყინულ“ კონფლიქტს, რომელმაც  ძალალდობრივი  ხასიათი  მიიღო  1992  წელს, როდესაც ეთნიკურ  და  ენობრივ  ნიადაგზე  ერთმანეთს  დაუპირისპირდნენ  მოლდოვური  და  დნესტრისპირეთის შეიარაღებული  ძალები. 1993  წლიდან  იწყება  მედიაციის  პროცესი  ეუთოს(ევროპის  უსაფრთხოებისა  და  თანამეგობრობის  ორგანიზაცია), რუსეთისა და  უკრაინის  დახმარებით.  მოლაპარაკებების  პროცესი  აქტიურ  ფაზაში  შევიდა  2002  წელს, როდესაც  მედიატორებმა  დაპირისპირებულ  მხარეებს  შესთავაზეს  კიევის  დოკუმენტი,რასაც  არ  მოჰყოლია  საკითხის  საბოლოო გადაწყვეტა, რადგან  დაპირისპირებულ  მხარეებს  შორის  ვერ  მოხერხდა  შეთანხმება  კომპრომისულ  გადაწყვეტილებებზე  პოლიტიკური  სტატუსის  შესახებ. 2007  წლიდან  მედიაციის  პროცესში  აქტიურად  ჩაერთო  ევროკავშირი, როდესაც  რუმინეთი  გახდა  მისი  წევრი  და  დაუმეზობლდა  მოლდოვას.

Print

სახელმწიფოთა მიერ ტერორიზმის მხარდაჭერა და მისი პრევენციის სირთულეები

ავტორი: ქეთევან მახარაშვილი | თარიღი: . კატეგორია: სტუდენტური სტატიები

ტერორიზმი ერთ-ერთი მწვავე პრობლემაა, რომლის წინაშეც კაცობრიობა დგას, უქმნის რა საფრთხეს მსოფლიოში მშვიდობისა და უსაფრთხოების დაცვას. ბევრი ქვეყანა დამოუკიდებლად თუ ერთობლივი ძალისხმევით ცდილობს ამ პრობლემის მოგვარებას, თუმცა მნიშვნელოვანი წინსვლა ნამდვილად არ არის, რაც მთელი რიგი მიზეზებით არის განპირობებული. სახელმწიფოები არა მხოლოდ იბრძვიან ტერორიზმის წინააღმდეგ, არამედ ზოგჯერ ჩართულებიც კი არიან მასში, იყენებენ რა მას საკუთარი ინტერესებისთვის, როგორც პოლიტიკურ იარაღს. ბრიუს ჰოფმანი მასზე ამბობდა, რომ მომავალში იგი გახდებოდა  ერთ-ერთი ეფექტური გზა ძლიერი მეტოქისათვის ფარული ომის საწარმოებლად, მეზობელი სახელმწიფოს ან რეჟიმის დასამხობად.  ტერორიზმში სახელმწიფოს ჩართულობა სხვადასხვა დონეზე ხდება.

Print

ბანაკის ეთნოგრაფია

ავტორი: ანანო ქირია, მარიამ ჭიჭინაძე | თარიღი: . კატეგორია: სტუდენტური სტატიები

/ლევ სამოილოვი/

სამოილოვის აზრით, დამნაშავეობრივი სამყაროს შესწავლა ძველი დროიდან მოყოლებული დღემდე, არ ხდებოდა ობიექტურად: დოსტოევსკი, ტოლსტოი, ჩეხოვი და გორკი  დამნაშავეებზე საუბრისას ან რომანტიკულ ელფერს სძენდნენ მათ, ან აიდიალებდნენ. „ბლატნოი სამყარო - ეს დახურული ადგილია, სადაც გარემყოფებს არ უშვებენ მასში შესასწავლად და დასაკვირვებლად.“

ავტორი თვლის, რომ ამ კუთხით მას გაუმართლა.

Print

ტერორიზმის გავლენა ვესტფალიურ საერთაშორისო წესრიგზე

ავტორი: ირაკლი სირბილაძე | თარიღი: . კატეგორია: სტუდენტური სტატიები

ტერორიზმის ფენომენი მნიშვნელოვანი დებატების საგანია თანამედროვე საერთაშორისო ურთიერთობების მკვლევარებისათვის. ტერორიზმი არ წარმოადგენს მხოლოდ 21–ე საუკუნის მოვლენას და ის ანტიკურ პერიოდშიც უქმნიდა  საფრთხეს სახელმწიფოს და მათ ლიდერებს.

საერთაშორისო ურთიერთობების ისტორიის მანძილზე ტერორიზმს არ შეუქმნია მნიშვნელოვან საფრთხესახელმწიფოთათვის.  ცივი ომის დასრულებამდე სახელმწიფოების წინაშე საფრთხე ძირითადად მომდინარეობდა მათივე მსგავსი ერთეულების (სახელმწიფოების) მხრიდან.ვესტფალიური საერთაშორისო წესრიგის ძირითადი მონაპოვარი სწორედ გახლდათ, ის რომ საერთაშორისო ურთიერთობების ძირითად მოთამაშეებს სახელმწიფოები წარმოადგენდნენ, რომლებიც იყვნენ სუვერენულები, თანასწორუფლებიანი და მათ შიდა საქმეებში ჩაურევლობა გახლდათ ძირითადი ამოსავალი პრინციპი სახელმწიფთაშორისი ურთიერთობების.

Print

კოლონიური პოლიტიკის ევოლუცია აფრიკის რეგიონში

ავტორი: თიკო ვახანია | თარიღი: . კატეგორია: სტუდენტური სტატიები

იქედან გამომდინარე, რომ კოლონიალიზმის 600 წლიანმა ეპოქამ ძალიან მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა მსოფლიო ისტორიაში და დღესაც კვლავ გვევლინება ნეოკოლონიალიზმის სახით, გადავწყვიტე განვიხილო ის მთავარი საკითხები, რომლებმაც გამოიწვია აფრიკაში კოლონიური მმართველობის დაწყება, განვითარება, კვდომა და შემდეგ ახალი ფორმით  გამოჩენა.

კოლონიალიზმის ეპოქა აფრიკაში

1870- 1900 წლებში აფრიკა განიცდიდა ევროპელი იმპერიალისტების აგრესიას, დიპლომატიურ ზეწოლას, სამხედრო ინტერვენციას, რაც საბოლოოდ  დასრულდა დაპყობითა და კოლონიზაციით. მიუხედავად იმისა, რომ აფრიკელი ხალხი სხვადასხვა სახით უწევდა წინააღმდეგობას უცხოურ დომინაციას, XX საუკუნის დასაწყისში აფრიკის უმეტესი ნაწილი (გარდა ეთიოპიისა და ლიბერიისა) იქნა კოლონიზირებული ევროპელების მიერ.

მომსახურება

  • კვლევა
  • საინფორმაციო მხარდაჭერა
  • დისკუსია
  • სოციალური მხარდაჭერა
  • აქციები

გვეხმარებიან

Logo
Logo

კონტაქტი

ტელ: 599 36 58 45

მოგვწერე